Q.U.B.E: Directors Cut [Wii U]

ScreenShot00138
Dec
10

Q.U.B.E: Directors Cut [Wii U]

 

Διάστημα. Απομόνωση. Σκοτάδι. Και ξαφνικά φως. Λευκό φως και ένα περιβάλλον σχεδόν νοσοκομείου. Ποιοι είμαστε και που πάμε; Τίποτα και καμία πληροφορία αρχικά μέχρι που ακούμε μια φωνή. Την μοναδική –σχεδόν- φωνή που θα ακούσουμε σε όλον τον τίτλο και θα μας καθοδηγήσει ή/και παραπλανήσει στον υπέρτατο όλεθρο. Αλήθεια εσείς θα εμπιστευόσασταν τυφλά μια τέτοια φωνή σε ένα περιβάλλον σαν του q.u.b.e. ; Αλλά και τι να κάνεις θα μου πεις, οπότε προχωράμε και βλέπουμε.

Από τα όσα έχουμε μέχρι τώρα δει αλλά και ακούσει αμέσως καταλαβαίνουμε πως έχει μεγάλες επιρροές –για να μην πούμε αντιγραφές και στεναχωρήσουμε την Toxic Games– από το Valve διαμάντι που λέγεται Portal. Γιατί το λέμε αυτό; Έντονα καταθλιπτική ατμόσφαιρα απομόνωσης, δύσκολοι γρίφοι αλλά και ένας «μουγγός» πρωταγωνιστής.

ScreenShot00142

Η πλοκή του τίτλου, από τα πλέον όμορφα χαρακτηριστικά του, μπορεί να ακούγεται ντεμοντε έως και τετριμμένη αλλά η υλοποίηση αυτής μας κάνει να θέλουμε να ασχολούμαστε ώρες με τον τίτλο. Συγκεκριμένα ξυπνάμε σε έναν τεράστιο κύβο, εξού και ο ομώνυμος τίτλος-λογοπαίγνιο του παιχνιδιού, χωρίς να θυμόμαστε απολύτως τίποτα, ο οποίος κατευθύνεται προς τη Γη για να την ισοπεδώσει, ωσάν Αρμαγεδδώνας. Αποστολή μας να αποτρέψουμε το μοιραίο με μόνη καθοδήγηση τις φωνές που ακούμε και οι οποίες μάλιστα δεν είναι συνεχής καθώς η τροχιά του Κύβου αποτρέπει την όποια ομιλία, κάνοντας τον τίτλο αυτό που το Alien αναφέρει ως : στο διάστημα κανείς δεν μπορεί να σε ακούσει να φωνάζεις (In space no one can hear you scream).

Μάλιστα και χωρίς να θέλουμε να σας χαλάσουμε τις εκπλήξεις του τίτλου, θα σας αναφέρουμε μόνο πως από ένα σημείο και μετά πραγματικά δεν ξέρουμε τι να πιστέψουμε για τον εαυτό μας -στοιχείο μοναδικό του τίτλου- : είμαστε δολοφόνοι παιδιών ή ήρωες; Με πολλή μα πάρα πολλή υπομονή θα το μάθετε…

ScreenShot00138

Σίγουρα όλα αυτά είναι εντυπωσιακά και προσφέρουν συγκινήσεις, καθώς συναισθηματικά δενόμαστε με τον άτυχο πρωταγωνιστή μας, δεν μπορούν να αφαιρέσουν όμως το χαρακτηρισμό του τίτλου ως το απόλυτο 1st person Puzzle Platformer που έχει περάσει εδώ και καιρό από τα χέρια μας. Πως; Μα με τα ίδια μας τα χέρια και τη μοναδική στολή που φοράμε. Με το ένα χέρι (αριστερό) τραβάμε τους έγχρωμους κύβους και με το άλλο (δεξί) τους απωθούμε. Παιχνιδάκι δεν βρίσκεται;

Χα! Από την μακρόχρονη εμπειρία μου με τις θετικές επιστήμες ένα μπορώ να σας πω : η μεγαλύτερη δυσκολία βρίσκεται πάντα στην προσέγγιση της απλότητας! Κάθε κύβος έχει και μια μοναδική ιδιότητα. Για παράδειγμα ο μπλε εκτελεί χρέη τραμπολίνο, ο πράσινος είναι ο κλασσικός κύβος που μετακινούμε μόνο με τη χρήση των άλλων κύβων, ο κόκκινος επεκτείνεται κατά βούληση ενώ θα συναντήσουμε και πολλές άλλες περιπτώσεις, όπου μόνο σαν τον πολυμήχανο Οδυσσέα ή αν θέλετε τον πανούργο McGayver θα τα καταφέρουμε.

Σε αυτό το σημείο και όπως φαντάζομαι καταλαβαίνετε και γνωρίζετε, η δυσκολία ξεκινάει σχετικά ικανοποιητικά και αυξάνεται κατακόρυφα με την προσθήκη απόλυτου σκοταδιού, laser, ακόμα και «παιχνιδιών» με την προοπτική που μας κάνουν να απορούμε για το βαθμό διαστροφής που είχαν οι δημιουργοί του. Ναι κυρίες και κύριοι, ο τίτλος είναι δύσκολος. Τόσο που είτε θα κολλήσουμε είτε θα το κλείσουμε. Για λίγο βέβαια γιατί ο gaming εγωισμός μας, θα μας κάνει να ανοίξουμε και πάλι το Wii U μας και να παίξουμε και άλλο έστω και αν κλέψαμε λιγάκι (γκούχου γκούχου) χαζεύοντας όλως τυχαίως κάποια πίστα του στο youtube.

ScreenShot00139

Ένα στοιχείο που επίσης κέντρισε το ενδιαφέρον μου είναι πως ο τίτλος παρότι puzzle platformer δεν απεμπολεί την ουσία και του first person που είναι η ταχύτητα και η ακρίβεια. Από ένα σημείο και έπειτα δεν αρκεί η δύναμη του μυαλού μας για να λύσει ένα γρίφο, αλλά απαιτείται και γρήγορος και ακριβής συγχρονισμός και στόχευση. Πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα που το παραπάνω γίνεται κτήμα μας είναι οι πίστες με τις μπάλες που πέφτουν από πάνω οπότε και πρέπει παρατηρώντας τες από το κατάλληλο σημείο να κινούμε δίκην σκακιστή επιπέδου Κασπάρωφ τις πλατφόρμες και τους κύβους με ταχύτητα που ακόμα και ο Max Payne θα ζήλευε!

Ο τίτλος σίγουρα τα πάει καλά, ίσως και εξαιρετικά καλά στην γνωστή όμως Portal πεπατημένη, διστάζοντας όμως να κάνει το τολμηρό βήμα παραπέρα, δηλαδή να προσθέσει κάτι καινούργιο στο είδος, ώστε να βγει από τη σκιά του αριστουργήματος της Valve. Τα γραφικά είναι εξαιρετικά απλά, η μουσική, καθώς ο τίτλος θέλει να περάσει μια αίσθηση απομόνωσης, είναι μηδενική ενώ ο χειρισμός είναι ακριβής αν και στην αρχή μας φάνηκε κάπως σπασμωδικώς. Αρνητικότατη εντύπωση μας έκανε η απολύτως μηδενική εκμετάλλευση του Wii U Gamepad, όπου λειτουργεί σαν 2η οθόνη και μόνο.

ΘΕΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΟΥ
  • Πλοκή
  • Το γεγονός πως μοιάζει με το Portal
  • Εξαιρετικοί γρίφοι

ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΟΥ

  • Είναι εξαιρετικά δύσκολο σε κάποιες στιγμές
  • Δεν εκμεταλλεύεται το wii u gamepad
  • Δεν τόλμησε το βήμα παραπέρα
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.

POPULAR POSTS

Latest work

1 on 1 lol tournament keratsini 50x70 template 10689685_859016607494014_5371789580245910024_n 1525398_1568960133348246_6427906084529944763_n Print 10341741_742826389126521_2698007995995550771_n